Eskişehirspor yönetimi tüm iyi niyetine rağmen ulusal kulüp lisansı alabilmek için sürdüğü çalışmalarında sona çok yaklaşmış olmasına rağmen sonuç alacak gibi durmuyor. 120 ayrı kişiden alınması gereken muvafakatname için sürdürülen çabalarda son 5-6 kişiye takılmış bütün işler. Kim onlar diye soracak olursanız cevabı belli…

Eskişehirspor kulübü köşeye sıkıştı ya fırsat bu fırsat “vurun abalıya” diyenlerin dünkü konumlarına bakın… Dün kendilerine iyi niyet gösterilmediği gerekçesi ile bugün imza vermeyenlerden Eskişehirspor camiasının vefa beklemesinin aslına bakarsanız bir mantığı yok.

Asıl vefa beklediklerimize değil, Eskişehirspor’un bu durumlara düşmesinin, karizmasının yerlerde sürünmesinin sorumlularına karşı  tepkimizi koymalıyız. Ucuz kahramanlara, kulübün sırtından hesapsız kitapsız iş yapanlara karşı tavır almalıyız…

Sonuçta bugün alacaklarını son kuruşuna kadar almadan imza vermek istemeyenlere kızmak yerine o vefasızlığı yapacakları bu kulübün kapısından içeri sokanlara kızmalıyız…

+++

NE YAZIK Kİ SAPI AĞAÇTAN

Ormanda kendini kesen baltaya  ağaç ne demiş “Sana kızmasına kızacağım da sapın benim gövdemden!” Eskişehirspor’un içine düştüğü durumun sorumlularına bu görevi veren camianın bütün fertlerinin bu işte sorumluluğu büyük. Basın olarak bizlerin, kongre üyelerinin, siyasilerin, kulübün bu kadar hoyratça yönetilmesine göz yuman denetçilerin kısacası herkesi az veya çok sorumluluğu var. İki güzel laf edeni, hamaset yapanı baş tacı ettiğimiz için bugün buralardayız.

Eskişehirspor bir han, Eskişehirspor’u yönetenlerde hancı, gelip gidenlerde yolcu. Yolcu hanı talan etmiş, hancıda bunu görmezden gelmiş.Yolcuya kızmaya ne gerek var? Asıl hancılarda kabahat… Neymiş efendim “ Üçüncü çocuğum, efsanem, renklerine aşığım” sonrası… Sonrası yok.. Biraz başarı geldiğinde kahramanlığını ilan et gitsin. Başarının ardından başarının faturasını sormaya geldi mi? Onu bir kalem geç diye diye bu hallere düştük?

+++

 BUGÜNLERDE GEÇER BEYLER…

Bugün yaşadıklarımız karizmamızın yerlerde gezinmesi Eskişehirspor’u asla küçültmez. Eskişehirspor büyük bir camiadır ve her türlü zorluğun üstesinden gelir. Bu zor günlerde geçer. Bu günlerden gerekli dersleri yeterince çıkardığımızı düşünüyorum. Bu yazdıklarımızı unutursak, yarınlarımıza da yazık etmiş oluruz. Bugün yaşadığımız tablonun sorumlusu bugünkü yönetim değil elbette. En az pay onların. Onlar bir büyük kulübü yaşatabilmek için göreve soyundular. 

Bu zorluğun üstesinden taraftar, medya, yönetim vefa gösterip başka kulüplere gittikleri halde oralardaki sözleşmelerini yırtıp çağrıya uyup Eskişehirspor’a koşarak geri dönen futbolcular, alt yapıdan gelerek bu takımın formasını giymeyi hayal eden gençler hep birlikte geleceğiz.

Ama asla yaşadıklarımızı unutmayacağız, unutmamalıyız. Bugünkü yönetimden bir ricam var. Bugün yaşadıklarımızın bir hikayesini kocaman harfler ile bu kulübün duvarına asın, asın ki gelecek nesiller de bugünkü gerçekleri unutmasınlar. Kim gerçek Eskişehirspor sevdalısı kimin iyi gün dostu olduğunu gelecekte iyi mukayese etsinler…