Ramazan Ayı geride kaldı.
Devamında gelen Ramazan Bayramı da sona erdi.
“Sayılı gün çabuk geçer” deniyor. Boşuna denmiyor ki…
Gerçekten de öyle… Günler su gibi akıp gidiyor.
Günler su gidiyor da “dolu” oluyorlar mı?
Daha doğru bir anlatımla da gerektiği gibi değerlendiriliyorlar mı?
Ne yazık ki “evet” demek olanaksız… Günler gerektiği gibi değerlendirilemiyorlar.
Haziran ayı başında Eskişehir gündemine yerleşen bir konu var.
O da Eskişehirspor…
Süper Lig’in eşiğinden döndü.
Bunun yarattığı üzüntü büyük…
Üzüntünün yanı sıra büyük bir endişe de var.
Oluşması boşuna değil…
Eskişehirspor’un içinde bulunduğu tablo ortada… “Kap kara” dense yeridir.
Acil müdahale gerekiyor.
Aksi takdirde tablo daha da kararacak.
Bugünkü tabloyu da gelecekte olabilecekleri de bilmeyen yok.
Haftalardır dillendiriliyor.
“Mısır’daki sağır sultan” bile haberdar oldu.
Eskişehirspor’un halini herkes biliyor da kimse kılını kıpırdatmıyor.
Tablonun gözler önüne serildiği günlerde açıklamalar yapılıyor, öneriler sunuluyordu.
Son günlerde onlar da kesildi.
Kimseden ses soluk çıkmıyor.
“Ölüm sessizliği var” dense yeridir.
“Kongre bir çare olur mu” diye düşünülüyordu.
İlk toplanma günü geride kaldı.
“Sürpriz” denilebilecek bir gelişme yok.
Kongre salonuna gelen üye sayısı bir elin parmakları kadar azdı.
Üyelerin katılımı şöyle dursun mevcut başkan ve yöneticiler de kongreye katılma gereğini duymadılar.
Üyelerin katılmayışı neyse de yöneticilerin katılmayışına ne demeli?
Olacak şey değil…
“Sorumluluk” diye bir şey var.
Neyse…
İlk toplanma gününde beklenen oldu.
Kongre ikinci toplanma gününe kaldı.
Kalmasına kaldı da… “Da” sı var işte…
İki toplanma günü arasındaki sürenin üç günü “Bayram tatili” ile geçti.
Geriye kaldı üç gün…
Bu sürede göz açıp kapatıncaya kadar geçip gider.
Ya sonra?
Bugüne kadarki gelişmelere bakılınca soruya olumlu yanıt vermek olanaksız… Yanıt olarak akla gelenler insanı ürkütüyor.
Geride kalan sürede yapılmayanlar geriye kalan üç günde yapılır mı?
Elbette ki yapılmaları kolay değil…
Ancak “olanaksız” da denilemez.
Çok zor da olsa yapılması gerekenler yapılabilir.
Yeter ki istensin…
Yapabilecek olanlar da belli…
Listenin ilk iki sırasında Kültür ve Turizm Bakanı ile Büyükşehir Belediye Başkanı yer alıyor.
“Bir birlerine yabancı” değiller… Tam aksine bir birlerini çok iyi tanıyorlar.
Dahası aralarındaki ilişki için “kötü” demek de olanaksız…
“Hocalar konuşurlar, kavga etmezler” diyerek kavgadan uzak duruyorlar.
Çok sık olmasa bile bir araya geldikleri de oldu.
Şimdi de Eskişehirspor için bir araya gelmelerinin zamanıdır.
Onların ir araya geldiklerinde bir araya geleceklerin sayısı oldukça fazla… Onlar “merkez” olduklarında kentin diğer dinamikleri de onların etrafında toplanabilir.
Kendiliğinden olmasa bile toplanmaları sağlanabilir.
Böylesi bir zemin oluşturularak Eskişehirspor masaya yatırılmalı… Bugünün dertleri için derman aranırken kesin kurtuluş için de projeler hazırlanmalı…
Bugüne kadarki yönetimlerin nasıl oluştuğu malum… “Sen ben bizim oğlan anlayışı” ile oluşturuldular.
Başarılı da olamadılar.
Olamazdılar da zaten…
Bakan ve Büyükşehir Belediye Başkanı merkez olacak şekilde oluşturulan geniş zeminde “güçlü ve güvenilir” bir yönetim de oluşturulabilir.
Yıpranmamış ve kendi alanlarında başarılı olmuş isimlerden oluşacak bir yönetim ile Eskişehirspor camiasında uzunca bir süredir varlığını koruyan bölünmüşlük de ortadan kaldırılabilir.
Bunların olmayacak bir yanı yok.
Eskişehir koca bir kent… Başarılı işadamlarının sayısı da oldukça fazla…
Bildik isimlerin dışında güçlü ve güvenilir bir yönetim oluşturulabilir.
Oluşturulamıyorsa vah bu Eskişehir’in haline…
Bugüne kadar denenmedi.
Hep bilinen isimler arasında sıkışıp kalındı.
Başarısız olanları bir kez daha denemenin bir anlamı yok.
Bir de hiç denenmeyen denensin… Bakalım ne olacak?
Ne olacağını bilemeyiz… Ancak bugüne kadar olanlardan daha iyi olacağı kesin…
Bunu yapabilecek olanlar da belli… Daha önce dile getirdik, bir kez daha dillendirelim…
Kültür ve Turizm Bakanı ile Büyükşehir Belediye Başkanı… İki hoca bir araya gelirlerse Eskişehirspor’un derdine derman bulabilirler.
