Geçtiğimiz günlerde Odunpazarı Kent Konseyi Başkanı İsmail Kumru yapılan kongrede güven tazeledi.
Eyvallah…
Kumru güven tazeledi.
Kazım Kurt'un güvenini tazeledi.
Odunpazarı Belediyesi'nin güvenini tazeledi.
Emre Genç'in güvenini tazeledi mesela…
Evren Olcay'ın güvenini de tazelemiş olabilir.
Sibel Yeşildal'ın güvenini de büyük ölçüde tazeledi.
Ali Kalkan'dan onay aldı.
Deniz Kalkan'dan alkış aldı.
Figen Kahya da olur vermiştir herhalde.
Kongre salonunda kim varsa, bir şekilde güven tazelendi.
Kimi destek verdi, kimi alkışladı, kimi onayladı.
Herkesin gönlü hoş tutuldu, herkesin güveni bir şekilde yenilendi.
Ne güzel memleket!
Güven tazelemek ne kadar kolaymış meğer!
Bir kongre yaparsın, birkaç el kalkar, birkaç alkış duyulur, birkaç tebrik alınır…
Sonra çıkarsın, “Güven tazeledik” dersin.
Peki ya bizim güvenimiz?
Yani halkın…
Bizi soran oldu mu?
Bizim güvenimiz tazelendi mi?
Yoksa yine mi unutulduk?
Çünkü güven dediğiniz şey, sadece kongre salonunda el kaldıranların verdiği destekten ibaret değil.
Güven, sokakta karşılaştığınız insanın size inanmasıdır.
Bir vatandaşın, “Bunlar benim adıma bir şey yapıyor” diyebilmesidir.
Halkın güvenini kazanmak da öyle birkaç alkışla, birkaç tebrikle, birkaç kişinin onayıyla olmuyor.
Bizim güvenimiz bir kez daha zedelendi.
Kumru güven tazelemiş olabilir.
Çevresindekilerin güvenini de tazelemiş olabilir.
Buna itirazımız yok.
Anlayacağınız…
İsmail Kumru kongrede güven tazeledi ama anlaşılan o ki, halkın gözünde tükettiği güveni tazelemek için daha çok kongreye ihtiyacı var!