YENİ Parti’nin kurultay sonrasında açıkladığı 160 kişilik Parti Meclisi listesi, yalnızca yeni yönetim kadrosunun belirlenmesi açısından değil, siyasetin yönetim anlayışı bakımından da tartışılmayı hak ediyor.
Gerçekten çok enteresan.
Bir siyasi partinin en önemli karar organlarından biri olan Parti Meclisi’nin önce 80 kişiden 150’ye, ardından 160’a çıkarılması üzerinde düşünülmesi gereken bir tercih.
Elbette farklı kesimlerin temsil edilmesi, uzmanların ve parti örgütlerinin karar mekanizmalarında yer alması önemli.
Ama asıl mesele temsilin genişliği değil, bu genişliğin nasıl bir yönetim anlayışına hizmet edeceği.
Diğer siyasi partilere baktığımızda ortada dikkat çekici bir tablo var AK Parti’nin Merkez Karar ve Yönetim Kurulu (MKYK) 75 asıl üyeden, İYİ Parti’nin Genel İdare Kurulu 50 asıl üyeden, CHP’nin Parti Meclisi ise 80 üyeden oluşuyor. YENİ Parti’nin 160 kişilik Parti Meclisi, bu örneklerin oldukça üzerinde bir büyüklüğe sahip.
İnsan kendini ne oluyor hayırdır diye sormaktan geri tutamıyor.
Burada kurulların görev ve yetkilerinin birebir aynı olmadığını belirtmek lazım.
Ancak sayısal karşılaştırma bile farklı bir yönetim tercihinin ortaya konulduğunu gösteriyor. İşin enteresanlığı da burada başlıyor.
160 kişiyle nasıl karar alacaksınız?
Hepsi aynı anda aynı fikre doğru veya yanlış diyebilecek mi?
YENİ Parti yönetiminin cevaplaması gereken önemli sorulardan biri bu.
160 kişilik bir kurulda ortak karar üretmek, farklı görüşleri uzlaştırmak ve siyasi gelişmelere hızlı refleks göstermek ne kadar mümkün olacak?
Bir siyasi partinin yönetim kadrosunu genişletmesi, elbette daha fazla kişiye söz hakkı verebilir. Demokratik de gözükebilir.
Ancak yönetim büyüdükçe karar süreçlerinin zorlaşması ve bireysel sorumluluğun belirsizleşmesi ihtimali de göz ardı edilmemeli.
Burada YENİ Parti’nin ismiyle ortaya koyduğu iddiayı da hatırlamak lazım.
Yeni Parti demek, yalnızca yeni kadrolar demek olmamalı. Yeni bir siyaset dili, yeni bir yönetim anlayışı, yeni politikalar ve alışılmışın dışında çözüm önerileri de ortaya konulmalı.
Demokratik kalabalık antidemokratik bir ortama dönüşürse başka menfi gündemleri de olabilir.
Türkiye’nin ihtiyacı, mevcut siyasi yapıların daha kalabalık versiyonları değil; sorunlara farklı yaklaşabilen, karar alabilen ve aldığı kararların sorumluluğunu üstlenebilen siyasi hareketler.
160 kişilik bir Parti Meclisi oluşturmak tek başına yeni bir siyaset anlayışının göstergesi değil. Önemli olan bu kadroların hangi fikirleri üreteceği, hangi politikaları geliştireceği ve Türkiye’nin hangi sorunlarına çözüm getireceği.
Yeni olduğunu iddia eden bir siyasi hareketin, Türkiye siyasetinde özellikle CHP ile özdeşleşmiş bir kavramı tercih etmesi bazı soruları beraberinde getiriyor.
Demem o ki YENİ Parti gerçekten yeni bir siyasi anlayış mı inşa ediyor, yoksa geçmişin siyasi alışkanlıklarını ve örgütlenme biçimlerini yeni bir isim altında mı sürdürüyor?
İnsanın aklına ister istemez şu ifade geliyor: Yeni Parti mi, yoksa eski alışkanlıklarından henüz kopamamış bir “Eski Yeni” parti mi?