Tepebaşı Belediye Başkanı Ahmet Ataç’ın işçi çıkaracağını açıklamasıyla başlayan tartışmaya geçtiğimiz gün CHP Eskişehir İl Başkanı Volkan Enver Kılıç da katıldı.

Ah bizim Tepebaşı…

Kılıç, “Kimsenin ekmeğiyle oynaması doğru değil. İşten çıkartma yönündeki açıklamasına ben karşıyım. Hele şu kış gününde hiç olmaz” diyerek işçi çıkarılmasına karşı olduğunu açıkladı.

Kılıç’ın bu çıkışı önemli. Ancak mesele, birkaç açıklamayla geçiştirilecek kadar basit değil. Çalışanların geleceği söz konusu olduğunda siyasi tepkinin somut bir tutuma ve çözüm arayışına dönüşmesi gerekiyor.

Yani konuştu ama havada kaldı olmamalı…

Öncelikle bir konunun altını çizmekte fayda var: Belediyede işçi çıkarmakla fabrikada işçi çıkarmak aynı şey değildir.

Fabrikalar üretim miktarına, siparişlerine ve piyasa koşullarına göre istihdam planlaması yapabilir. Ancak belediyeler kamu hizmeti yürütür. Temizlik, yol bakımı, park ve bahçe hizmetleri, pazar yerlerinin düzenlenmesi gibi işler ekonomik daralma gerekçesiyle kolayca vazgeçilebilecek hizmetler değil.

Belediyenin temel sorumluluğu bu hizmetleri kesintisiz sürdürmektir.

Yani benim Tepebaşı sokakları pazar yeri muhabirliğimde fazlaca mesai yapacağım günler de belli ki yükleniyor.

Üstelik Tepebaşı sokaklarında gördüğümüz tablo, personel ihtiyacının azaldığını değil, aksine daha fazla çalışana ihtiyaç duyulduğunu alenen gösteriyor.

Pazar yerlerinin temizliği için çalışan belediye personelini, yollardaki çukurları soğuk asfaltla kapatmaya çalışan vatandaşları düşündüğümüzde insanın aklına şu soru geliyor: Tepebaşı Belediyesi gerçekten fazla işçiye mi sahip, yoksa mevcut personelini doğru ve verimli biçimde organize edemiyor mu?

Bence ikincisi…

Eğer belediyenin günlük hizmetlerinde ciddi iş gücü ihtiyacı varsa, personel fazlalığı iddiasının yeniden değerlendirilmesi gerekir. Aksi durumda sorun çalışan sayısından çok yönetim ve planlama becerisiyle ilgilidir.

Geçmiş kararların faturası işçiye kesilir mi bu nasıl vicdansızlık.

Daha önce kaleme aldığım “İşçi çıkarmak kolay, belediyeyi yönetmek zor” başlıklı yazıda da belirttiğim gibi, bugün yaşanan personel sorunu bir günde ortaya çıkmadı. Bu çalışanlar dün işe alınmadı; yıllardır belediyenin bünyesinde görev yapıyorlar.

Personel istihdamı yapılırken uzun vadeli maliyetlerin hesaplanması, belediyenin bütçesiyle hizmet kapasitesinin dengelenmesi yönetimin sorumluluğudur. Bugün ortaya çıkan tablonun faturasını yıllardır emek veren çalışanlara kesmek, yönetim sorumluluğunu ortadan kaldırmaz.

Bir işten çıkarma, sadece kişinin kendini etkilemez,

Hepsinin ailesi, okula giden çocukları var.

Kaç kişinin işten çıkarılacağı hâlâ net değil. Ancak belirsizliğin kendisi bile çalışanlar ve aileleri üzerinde ciddi bir baskı oluşturuyor.

Bir belediye işçisinin işini kaybetmesi yalnızca maaşının kesilmesi de değil.

Kira, kredi, faturalar, çocukların eğitim giderleri ve günlük yaşamın bütün yükü bir anda ailenin omuzlarına biner. Ekonomik koşulların bu kadar ağır olduğu bir dönemde yeni bir iş bulmanın güçlüğü de düşünüldüğünde mağduriyetin boyutu daha iyi anlaşılır.

Bu nedenle sendikaların, CHP örgütlerinin, milletvekillerinin ve yerel yöneticilerin konuya daha güçlü biçimde sahip çıkması gerekiyor. Volkan Enver Kılıç’ın açıklaması bu açıdan değerli; ancak çalışanların iş güvencesini koruyacak somut bir girişimle desteklenmeli.

Asıl mesele belediyeyi yönetebilmek

Bu cümleyi nasıl kurdum yine sizce?

Elbette belediyeler bütçe disiplinine uymalı, personel giderlerini yasal sınırlar içerisinde tutmalı. Ancak iyi yönetim, yalnızca giderleri azaltmak değildir. Mevcut kaynakları doğru kullanmak, ihtiyaçları doğru belirlemek ve kamu hizmetini aksatmadan sürdürebilmektir.

Ahmet Ataç’ın kamuoyuna açıklaması gereken konu yalnızca kaç işçinin çıkarılacağı değil; bu personel fazlalığının nasıl oluştuğu, bugüne kadar hangi önlemlerin alındığı ve işten çıkarmanın dışında hangi seçeneklerin değerlendirildiği…

Çünkü pazar yerlerinin temizlenmesi, yolların onarılması ve günlük belediye hizmetlerinin yürütülmesi için hâlâ insan gücüne ihtiyaç duyuluyorsa, burada yalnızca personel sayısını değil, yönetim anlayışını da sorgulamak gerekir.

Zaten vatandaşlar yollardaki çukurları soğuk asfalt ile kendileri doldurmaya başladı.

Unutulmamalı; belediye bütçesinde personel gideri olarak görünen her rakamın arkasında bir insan, bir aile ve kurulmuş bir hayat var.

Vicdan diyeceğim ama neyse…