Eskişehir’de bazı meseleler var ki kimin söylediğine göre değer kazanıyor, kimin gündeme getirdiğine göre tartışmalı hâle geliyor.
Yaklaşık bir yıl önce AK Parti Eskişehir Milletvekili Nebi Hatipoğlu, bölünme ve yeni ilçe önerisini gündeme taşıdığında ortalık epey hareketlenmişti. Özellikle CHP cephesinden gelen tepkiler, önerinin kendisinden çok, öneriyi kimin dile getirdiğiyle ilgilenildiği izlenimini yaratmıştı.
Aradan zaman geçti.
Bu kez aynı tartışmanın kapısını Odunpazarı Belediye Başkanı Kazım Kurt araladı.
Üstelik doğrudan Emek Mahallesi üzerinden…
Kurt’un, “Mahallenin bölünmesini isteyen hemşehrilerimiz var. Bu konuyu da değerlendirelim” sözleri, ister istemez geçmişteki tartışmaları yeniden hatırlattı.
Şimdi sormak gerekiyor:
Dün itiraz edilen bir fikir, bugün Yeni Partili bir belediye başkanının ağzından çıktığında neden değerlendirmeye değer hâle geliyor?
Siyasetin hafızası bu kadar mı kısa?
Bazen inanamıyorum gerçekten.
Ama ben bu tartışmanın yalnızca siyasi tarafına takılıp kalınmaması gerektiğini düşünüyorum.
Çünkü mesele Emek Mahallesi’nin bölünüp bölünmemesinden çok daha büyük.
Bir mahalleyi yönetemiyorsanız onu bölmek, yönetim sorununu çözmek mi?
Bir mahallenin nüfusu büyüyebilir. Hizmet ihtiyacı artabilir. Ulaşım, altyapı, güvenlik ve belediye hizmetlerine erişim konusunda ciddi sıkıntılar yaşanabilir.
Bunların tamamı gerçek sorunlardır.
Realite(!)
Yeni bir ilçe kurabilirsiniz ama yeni ilçenin yollarını, tüm donatılarını yapmak kolay mı?
Bunun için de bütçe gerekmiyor mu?
Yani tabelayı değiştirmek kolaydır da o tabelanın arkasını doldurmak zordur.
Üstelik yeni ilçe demek yalnızca yeni bir belediye başkanı demek değil.
Yeni bir belediye teşkilatı, personel, hizmet binaları ve ciddi bir idari yapılanma demektir. Bütçe meselesini her mısrada tekrar edeyim mi?
Peki, bütün bunların maliyetini kim karşılayacak?
Eskişehir’in kaynakları mı?
Merkezi bütçe mi?
Bizim bilmediğimiz duymadığımız bir kaynak mı var?
Yoksa zaten hizmet bekleyen vatandaşın sırtına binecek yeni bir idari yük mü?
Bakın vatandaş bu yük kendi sırtına binecekse bölünelim fikrinde pek de sabit kalmaz.
Bunlar konuşulmadan yapılacak her açıklama, iyi niyetli olsa bile eksik kalır.
Bu kararlar çabuk verilecek kararlar değil.
Bir de işin siyasi boyutu var.
Hatipoğlu’nun önerisine karşı çıkanların bugün Kazım Kurt’un açıklamasını nasıl değerlendireceğini merak ediyorum.
Bakın işte en çok dikkatimi çeken bu.
Aynı fikir, farklı siyasi kimlikler tarafından dile getirildiğinde farklı mı tartılacak?
E tabi kimin söylediği önemli.
Ama bence bölünme yanlışsa bugün de yanlıştır. Eğer ihtiyaç varsa dün de ihtiyaçtı.
Bence bu mesele siyasallaştırılmamalı.
Kamu yararı ön planda olmalı.
Açılın el yükseltiyorum, virgülü koydum devam ediyorum,
Birincisi, Emek Mahallesi’nin nüfus yoğunluğu, ulaşım ve altyapı ihtiyaçları uzmanlarca incelenmeli.
İkincisi, mahalle sakinlerinin yalnızca belli isimlerin görüşleriyle değil, şeffaf ve katılımcı bir halk oylamasıyla ne istediği ortaya konulmalı.
Üçüncüsü, bölünme gerçekleşirse ortaya çıkacak ekonomik ve idari maliyetler kamuoyuyla paylaşılmalı. Bu mesele tamamen şeffaf ilerlemeli.
Yani röntgen iyi çekilmeli.
Ve en önemlisi…
Bu tartışma seçim hesaplarının, siyasi polemiklerin ve kişisel çıkışların gölgesinde yürütülmemeli.
En azından bu mesele…
Ama sormadan da edemiyorum Eskişehir’in ihtiyacı olan şey, yeni bir ilçe tartışmasından önce doğru bir şehir yönetimi anlayışı değil mi?
Nebi Hatipoğlu söylediğinde itiraz edip Kazım Kurt söylediğinde değerlendirmeye almak da, tam tersini yapmak da çözüm mü oldu şimdi?
Asıl maharet, yeni sınırlar çizmek değil; mevcut sınırlar içerisinde yaşayan insanlara hak ettikleri hizmeti verebilmekte…
Emek bölünür mü, bölünmez mi, bunu zaman gösterir.
Ama bir şeyi unutmayalım: Eskişehir’in ihtiyacı siyasi cephelerin aynı konuda ihtilafı değil, yeni yönetim aklıdır.
Abi, abla kim varsa el vermeli.
Bu şehir öksüz diyenleri haklı çıkarmamak lazım.
Haksız mıyım?
