Zeynep Güneş’i yalnızca ak yaşmağıyla, şalvarıyla tarif etmek; bir kadının mücadelesini, karakterini, siyasetteki duruşunu ve temsil ettiği iradeyi birkaç parça kumaşa sığdırmaya çalışmaktır. Oysa Zeynep Güneş’in hikâyesi, kıyafetinden çok daha fazlasıdır.

Ak yaşmağı, şalvarı belki onu görünür kılan ilk şeydir. Ama onu hafızalara kazıyan, o kıyafetin altında taşıdığı özgüven, dik duruş, cesaret ve lafını budaktan esirgemeyen tavrıdır.

Çünkü bazen bir insan, bulunduğu makamdan çok, o makama hangi yürekle oturduğuyla iz bırakır.

Zeynep Güneş, Mihalgazi’nin yalnızca belediye başkanı değildir. Aynı zamanda kendisine biçilen kalıpların dışına çıkabilen, başkalarının kendisi için çizdiği sınırları kabul etmeyen bir kadın profilidir. Kendi kimliğinden utanmadan, kendi değerlerinden vazgeçmeden, olduğu gibi durabilmenin siyasette ne kadar kıymetli olduğunu gösteren isimlerden biridir.

Üstelik bunu yüksek sesle konuşarak değil, gerektiğinde sözünü ortaya koyarak, gerektiğinde mücadelesini vererek yapıyor.

Hele şimdi…

Mihalgazi’ye gelen doğalgazla birlikte, ilçenin yıllardır beklediği bir hizmetin hayata geçmesi, Zeynep Güneş’in gönüllerdeki yerini yeniden güçlendiren bir gelişme oldu. Çünkü siyaset, yalnızca kürsülerde konuşmak, mikrofonlara açıklama yapmak, fotoğraf vermek değildir. Siyaset, insanın yaşadığı yerde hayatını kolaylaştıran bir dokunuş bırakabilmektir.

Bir evin kışın daha sıcak olması…

Bir annenin çocuğunu daha güvenli, daha konforlu bir ortamda büyütmesi…

Bir ilçenin yıllardır beklediği hizmetle buluşması…

Bazen bütün siyasi nutuklardan daha değerlidir.

Zeynep Güneş’in hikâyesinde beni asıl etkileyen de tam olarak bu.

Bir kadının, kendi kültürünü, kendi giyim biçimini, kendi yaşam tarzını saklamadan; bunları bir eksiklik değil, kimliğinin doğal bir parçası olarak taşıması. Üstelik bunun yanında, siyasetin sert rüzgârları karşısında geri adım atmayan bir irade ortaya koyması.

Bugün siyasette kadınların varlığı üzerine çok konuşuluyor. Kadınların hangi alanlarda olması gerektiği, nasıl görünmesi, nasıl konuşması, nasıl davranması gerektiği konusunda toplumun hâlâ görünmez sınırlar çizdiğine tanık oluyoruz. Oysa kadınların siyasetteki varlığı, bir başkasının kabul ettiği ölçülere benzemekle değil, kendi kimliğiyle var olabilmekle anlam kazanıyor.

Zeynep Güneş’in duruşu da tam burada bir anlam taşıyor. O, başkasının kalıbına girmeden, başkasının tarif ettiği kadın olmaya çalışmadan, kendi değerleriyle, kendi diliyle ve kendi cesaretiyle siyaset yapıyor.

Ve belki de asıl mesele tam olarak budur.

Bir kadının kıyafetini konuşmak kolaydır. Onun iradesini, cesaretini, emeğini ve ortaya koyduğu hizmeti konuşmak ise daha anlamlıdır. Çünkü bir kadını yalnızca dış görünüşüyle değerlendiren bakış, onun ortaya koyduğu mücadeleyi görmezden gelir.

Ak yaşmak bir simge olabilir.

Şalvar bir kültürün, bir geleneğin parçası olabilir.

Ama Zeynep Güneş’i Zeynep Güneş yapan, bunların çok ötesinde bir karakterdir.

Onu yalnızca kıyafetiyle anlatmak, asıl hikâyesini eksik bırakmaktır.

Ve Mihalgazi’ye gelen doğalgaz da o hikâyenin yalnızca bir başka sayfasıdır.

Belki de kadınların siyasette en çok ihtiyaç duyduğu şey, kendilerini başkalarına benzetmek zorunda hissetmeden var olabilmek, kendi sesleriyle konuşabilmek ve kendi kimlikleriyle iz bırakabilmektir.

Zeynep Güneş, tam da bu yüzden yalnızca ak yaşmağı ve şalvarıyla değil, o kıyafetin içinde taşıdığı iradeyle konuşulmalıdır.

Çünkü mesele ne giydiği değil…

Mesele, o kıyafetle hangi yüreği, hangi cesareti ve hangi mücadeleyi taşıdığıdır.