Takvim yaprakları 2026’nın son virajını gösterirken, millet olarak en büyük milli sporumuz olan "Yıl Sonu Mucizeleri ve Hayal Kırıklıkları" kombinasyonuna yine, yeniden roket takmış durumdayız. Piyasalar, asgari ücret pazarlıkları, "Acaba bu yıl cüzdanı nefes aldıracak bir zam çıkar mı?" duaları ve enflasyon canavarının dişleri arasında ezilen memleket evlatları... Durum ortada; öğrenci kaşarlı tostla, işçi cebindeki delik cüzdanla, emekli ise torunun harçlığına diktiği gözle yeni yılı bekliyor.

Tam bu ekonomik kıyamet senaryosunun orta yerinde, başkent Ankara’daki kurultayında "Türkiye Yenileniyor" naralarıyla sahneye çıkan YENİ Parti rüzgarı, Eskişehir’in soğuk ayazına bile bordo-bere sıcaklığıyla girmeyi başardı. Özgür Özel; süt parasından artıran köylünün, dişinden tırnağından artırıp üç kuruşunu partiye sebil eden garip gurebanın duasından güç alarak sahneye çıkıyor. Hikâye dramatik, senaryo iddialı, ritim yüksek. Peki ya perde arkası?

Milletin gözü kulağı malum, aralık ayındaki o sihirli rakamlarda. İş yerindeki amire "Acaba bu yıl enflasyonun biraz üzerinde, şöyle insani bir zam yaparlar mı?" diye bakışlar atılıyor. Cevap muhtemelen patronun buruşuk kaşlarında saklı: "Kardeşim piyasa dar, kriz var, şükret de fabrikanın lambaları yanıyor."

İşçi, memur, öğrenci çamaşır ipi gibi gerilmişken, bir de "Kredi kartlarının yarısını yılbaşında kapatabilir miyiz?" sorusu var ki, o tam bir modern zaman sihirbazlığı. Maaşın yattığı gibi tuşa basılıp kuşa dönmesi an meselesi.

Ekonomik darboğaz hafifleyecek mi? Açıkçası dar boğaz olmaktan çıkıp Karadeniz tüneline bağlandı; ne sonu görünüyor ne de ışığı.

İşte köşe yazarının kaleminin sivrileştiği yer tam da burası. Eskişehir’in sokaklarında herkes aynı şeyi mırıldanıyor: "Güzel kardeşim, bu YENİ Parti adı üstünde yeni ama içerideki asırlık Türk siyaseti refleksleri hâlâ baki mi?"

Özgür Özel ne diyor? "Süt parasından güç alıyoruz." Ne kadar saf, ne kadar temiz bir dip dalga değil mi? Fakat mesele siyasete gelince, işin içine "koltuk", "delege" ve "sıralama" girdi mi o süt parası, ekşi yoğurda dönme potansiyeli taşır.

Siyasetin gündemi ne olursa olsun, vatandaşın gündemi değişmiyor. Çünkü geçim derdi, kurultay salonlarında atılan sloganlardan ya da meydanlarda verilen mesajlardan çok daha fazla hayatın içinde.

2027 kapıya dayanırken herkesin ortak dileği aynı: Biraz huzur, biraz refah ve emeğinin karşılığını alabildiği bir yaşam.

Yeni yılda değişecek çok şey var. Takvim değişecek, rakamlar değişecek, belki siyasi söylemler de değişecek. Peki ya vatandaşın hayatı değişecek mi?

İşte 2027’den beklenen asıl mucize tam olarak bu!